词语趁风
拼音chèn fēng chen feng
◎趁 趂 chèn 〈动〉 (1)(形声。本义:追逐) (2)同本义 [chase;pursue] 急逐趁之,蟆入草间。——《聊斋志异·促织》 (3)又如:疾趁(急追);趁逐(追逐;追求);趁赶(追逐...
◎风 風 fěng 〈动〉 (1)讽刺;委婉劝告。通“讽” [mock;ridicule;satire;advise in mild tone] 而王与任王后以此使人风止 李太后,李太后内有淫行,亦已...